Katalog Linuxiarzy        Bazar Linuxiarzy

Archiwum dla kategorii ‘Instalacja systemu’

SteamOS na VirtualBox

 

SteamOS
Na początek dwa słowa o SteamOS, dosłownie dwa.
Pomysł wydania systemu operacyjnego SteamOS uważam za trafiony.
Jeszcze lepszy pomysł to postawienie go na Debianie z gałęzi stabilnej a nie na Ubuntu.
Tyle jeśli chodzi o pozytywy.

Jest kilka spraw, które doprowadziły mnie do złości.
Po pierwsze: system dostępny tylko dla maszyn 64 bitowych, które posiadają wsparcie dla EFI. Uważam to za całkowity absurd, rozumiem że dla 64 bitowych maszyn, ale dlaczego tylko dla tych co działają z EFI?
Po drugie: Rozwinięcie pierwszego – skoro klienta Steam można zainstalować w systemach 32 bitowych, czemu nie udostępnić nam, użytkownikom na ten rodzaj architektury? Zdaję sobię również sprawę, iż wiele gier wymaga mocnego, nowszego sprzętu, ale czy wszystkie? Jest to rodzaj dyskryminacji, co w moich oczach jest źle widziane.
Po trzecie: Instalacja, która usuwa zawartość całego dysku, wymagania : 1TB powierzchni. Nie posiadam wolnego dysku o takiej pojemności, jednak wciąż chcę przetestować SteamOS. Z tego powodu nie wyczyszczę całkowicie jedynego dysku jaki posiadam, tylko po to aby przetestować jedną z kilku tysięcy istniejących dystrybucji Linux.
Po czwarte: pliki systemu (wersja instalacyjna) zapakowana do archiwum. Trzy razy kopiowałem je (po rozpakowaniu) na nośnik USB, na różnych dystrybucjach Linuksa i na dwóch różnych nośnikach USB. Pliki nigdy nie zostały skopiowane w całości i bez błędów. Nie dociekałem dlaczego, jednak jest to kolejny minus.
Po piąte: Rozwinięcie czwartego – brak nośnika Live – OK, rozumiem, tylko wersja instalacyjna. Jednak dużo lepszym rozwiązaniem jest udostępnienie systemu w postaci pliku ISO, lub IMG zamiast spakowanych plików i folderów. Z obrazem ISO, lub IMG nikt nie powinien mieć żadnych problemów.

Reasumując: uważam wydanie SteamOS za dobre posunięcie, lecz całkowitym absurdem jest model dystrybucji systemu. Dobrze jest wziąć pod uwagę, iż produkty, usługi i wszelkie dobra w tym także oprogramowanie tworzy się z myślą o odbiorcach, czyli użytkownikach. Niektórzy o tym zapominają, biorąc za priorytet tylko własne cele i zyski.

Doskonałym tego przykładem są również autorzy wielu stron i blogów, którzy w pogoni za PageRank zapominają o celu tworzenia swoich portali. Ważniejsze jest dla nich zgodność kodu strony z zaleceniami Google niż jej zawartość (treść), dzięki której zdobywają czytelników.
To jest absolutny absurd życiowy, który dostrzegam na co dzień.

Powyższe spostrzeżenia i uwagi to moje osobiste, prywatne odczucia, które chciałem Wam przekazać.
Tyle jeśli chodzi o całą moją dywagację związaną ze SteamOS, więc można przejśc do meritum.

Nie byłbym sobą, gdybym SteamOS nie przetestował na własnej skórze.
Pomysł z wymazaniem całego dysku odpadł w przedbiegach.
Postanowiłem zainstalować SteamOS na wirtualnej maszynie, konkretnie na VirtualBox.
Do tego potrzebowałem „normalnego” obrazu systemu w postaci ISO.
Skoro obrazu nie ma, to zrobiłem go sam. Obraz ISO SteamOS można pobrać z naszego portalu.
Widnieje pod nazwą „unofficial ISO”.

Aby uruchomić SteamOS na maszynie wirtualnej wymagany jest system gospodarza 64 bitowy, z procesorem umożliwiającym wirtualizację systemu 64 bitowego. Ponadto w VirtualBox musi być włączona opcja „Enable EFI”, którą znajdziesz w Settings-> System.

Do przetestowania systemu przyznałem wirtualnej maszynie:
- dysk 100GB (sam system po instalacji zajmuje około 2 GB + klient Steam 500-600 MB)
- pamięć RAM 2 GB
- 2 rdzenie CPU 2.4GHz

Po uruchomieniu nośnika instalacyjnego wybierz Automated Installation. Nie ma znaczenia, czy wybierzesz automatyczną czy ręczną (custom) instalację. Jedyną różnicą między nimi jest możliwość wyboru języka systemu w opcji ‚custom’, reszta pozostaje taka sama.

Instalacja SteamOS

System instaluje się w przeciągu około 15-30 min, na koniec instalując GRUB-EFI oczywiście.

Instalacja SteamOS

Mój VirtualBox nie poradził sobie z uruchomieniem systemu za pośrednictwem GRUB-EFi. Po drugim restarcie uruchomił się EFI Shell wbudowany w VirtualBox, polecenie ‚exit” przenosi do jego menu. Daje możliwość uruchomienia systemu, wchodząc w opcję Boot Maintenance Manager-> Boot From File-> nazwa dysku-> EFI-> steamos-> grubx64.efi

Instalacja SteamOS

Niestety, tym razem znów poległem, system nie uruchomił się, lecz nie poddałem się. Moja determinacja wzrastała z każdą kolejną przeszkodą.

Zainstalowałem SteamOS ponownie, po restarcie wszedłem w ‚recovery mode’ logując się na konto ‚root’ automatycznie i bez hasła.
Podmontowałem w systemie pamięć USB z pobranymi wcześniej pakietami z repo Debiana stabilnego „Wheezy” dla architektury amd64:
grub-common grub-pc grub-pc-bin grub2-common grub2

Usunąłem GRUB-EFI poleceniem:
apt-get remove grub-efi efibootmgr
apt-get autoremove

Następnie wszedłem do katalogu z zamontowanym nośnikiem USB i zainstalowałem wszystkie nowe pakiety poleceniem:
dpkg -i *.deb
Konfiguracja pakietu ‚grub-pc’ wymaga wybrania wersji dostarczonej przez opiekuna pakietu.

Instalacja SteamOS

Następnie trzeba wybrać /dev/sda jako miejsce instalacji bootloadera.

Instalacja SteamOS

Teraz można zamknąć system, odznaczyć opcję „Enable EFI” w VirtualBox i uruchomić system normalnie.

Instalacja SteamOS

Logowanie do systemu jako użytkownik ‚steam’, hasło ‚steam’.
Dostępny jest również użytkownik ‚desktop’ z tym samym hasłem.
Po zalogowaniu do pulpitu, trzeba jeszcze uruchomić instalator klienta Steam – można to zrobić z pulpitu lub menu. U mnie nie uruchomił się, więc wystartowałem go z terminala, poleceniem: steam

Instalacja SteamOS

Po zatwierdzeniu umowy licencyjnej, klient został pobrany i można było zalogować się do platformy Steam.

Instalacja SteamOS

 

Podsumowanie:
Jak dla mnie, to wciąż super solidny Debian „Wheezy” z przerobionym instalatorem, zamkniętymi sterownikami i launcherem Steam. Dystrybutor nie pokusił się nawet o zainstalowanie klienta Steam w systemie.
Podobny efekt można osiągnąć na wielu innych dystrybucjach Linuksa. Osobną sprawą jest tryb ‚Big Picture’ dający pełnoekranowy dostęp do klienta w podobny sposób, w jaki oferuje to np. XBMC.
Burza w szklance wody jaka powstała wraz z wydaniem SteamOS służy tylko producentowi w (pośredniej) promocji jego SteamBox-a.
Dla mnie, jako końcowego użytkownika Linuksa, SteamOS jest tylko ciekawostką, którą mogę już usunąć.
Łba nie urywa, ot co.
Zobaczymy co przyniesie kolejne wydanie. Koniec.

 

Tagi: , , , , , , ,

Slackel instalacja

 

Instalacja dystrybucji Slackel :
1. Na dysku twardym

 

Instalacja Slackel na dysku twardym

 

Po niedawnym wydaniu nowej wersji Slackel 5.0 Openbox postanowiłem trochę bliżej się mu przyjrzeć.
Niestety developer szybko (w przeciągu 1-2 dni) usunął nowe obrazy iso jak również wpis o wydaniu.
Nie zniechęciło mnie to jednak do dokończenia pracy i napisania poniższego tutoriala.
Nowe obrazy iso 5.0 pojawiły się w przeciągu następnych dwóch dni :)

Nośnik instalacyjny wersji 32 bitowej, którą użyłem do wykonania testowej instalacji, pozwala na wybór jądra i486 przeznaczonego dla starszych maszyn lub i686-pae dla nowszych. Dostępny jest również oddzielny nośnik iso dla maszyn 64 bitowych.

Aby uruchomić system na jądrze i486 należy wpisać opcję startową:
huge.s
Aby uruchomić system na jądrze i686-pae należy wcisnąć klawisz „Enter”.

live

1. W pierwszej kolejności instalator daje możliwość wyboru mapy klawiatury.

keymap

keymap

2. Następnie wybierz rodzaj instalacji:
- Install – pozwala na samodzielną konfigurację opcji instalacji (zalecane)
- Autoinstall – wykona wszystko automatycznie, łącznie z wyczyszczeniem Twojego dysku twardego

instalacja

3. Teraz wybierz dysk twardy, na którym zainstalujesz system.

dysk

4. Następnie za pomocą programu cfdisk przygotuj minimum dwie partycje:
- „/” – partycja główna na system plików
- partycja wymiany SWAP
Możesz również przygotować inne partycje, np. /home, /proc, /temp, /var, etc.

cfdisk

5. Po zakończeniu partycjonowania instalator wykryje partycję wymiany, którą trzeba wybrać/zaznaczyć (tutaj: dev/sda2).

swap

6. Możesz przeprowadzić analizę partycji SWAP w poszukiwaniu złych bloków (niekonieczne).

swap

7. Partycja SWAP została skonfigurowana i dodany został odpowiedni wpis do pliku „fstab” w systemie docelowym.

swap

8. Teraz wybierz partycję na główny system plków „root” (tutaj: /dev/sda1).

partycje

9. Sformatuj wybraną partycję wybierając jedną z dwóch opcji:
- Format – szybkie formatowanie
- Check – wolne formatowanie + sprawdzanie złych bloków

formatowanie

10. Wybierz typ systemu plików dla partycji głównej.

system plików

11. Jeśli przygotowałeś/aś dodatkowe partycje to instalator je wykryje i zaproponuje ich użycie (tutaj: dev/sda3).

partycje

12. Wpisz punkt montowania partycji, np. /home, /proc, /temp, /var, etc. (tutaj: partycja domowa /home)

home

13. Instalator doda wszystkie dodatkowe partycje do pliku „fstab”.

fstab

 

 

 

Tagi: , , , , ,

Slackel instalacja

 

Instalacja dystrybucji Slackel :
1. Na dysku twardym

 

Instalacja Slackel na dysku twardym c.d.

 

14. Teraz można przejść do zasadniczego procesu instalacji – wybierz źródło, które będzie użyte do instalacji systemu. Jeśli instalujesz z płyty CD/DVD to pierwsza opcja będzie właściwa.

instalacja

instalacja

15. Wybierz rodzaj instalacji:
- Full – zainstaluje system oraz wszystkie aplikacje i narzędzia znajdujące się na płycie
- Basic – zainstaluje minimalne środowisko graficzne i przeglądarkę internetową
- Core – zainstaluje system bazowy, działający w trybie tekstowym

instalacja

16. Teraz poczekaj na zakończenie instalacji wszystkich składników systemu.

instalacja

17. W następnym kroku zainstaluj jeden z programów rozruchowych: LILO lub GRUB.
Ja standardowo instaluję GRUB.

bootloader

18. Możesz utworzyć bootowalny dysk USB, który będzie uruchamiał Twój system (można pominąć).

bootloader

19. Możesz również dodać dodatkową opcję startową do programu rozruchowego.

bootloader

20. Wybierz miejsce instalacji programu rozruchowego:
- MBR – główny sektor rozruchowy dysku (zalecane)
- ROOT – na partycji głównej systemu

bootloader

bootloader

21. Teraz skonfiguruj czas systemowy:
- No – wybierz tę opcję, jeśli zegar sprzętowy ustawiony jest na czas lokalny
- Yes – wybierz tę opcję, jeśli zegar ustawiony jest na czas uniwersalny UTC

zegar

zegar

22. Możesz aktywować (Enabled) klawiaturę numeryczną wraz ze startem systemu.

numlock

23. IBus pozwala na aktywację dla języka Chińskiego, Japońskiego, Koreańskiego, etc.
W przypadku użytkownika polskiego można tę opcję wyłączyć (Disabled).

IBus

24. Teraz trzeba skonfigurować konto użytkownika „root” oraz dodatkowe, do „codziennego” użytku.

użytkownik

25. Wpisz dwukrotnie hasło administratora systemu „root”.

root

26. Następnie utwórz konto dla zwykłego użytkownika.

user

27. Podaj swoją nazwę użytkownika oraz wpisz dwukrotnie jego hasło.

user

hasło

28. Po zakończeniu tej opcji wybierz „Exit user setup” i uruchom komputer ponownie z dysku twardego.
Instalacja została zakończona.

reboot

 

Slackel Openbox

 

Jest to moje drugie podejście do Slackel-a, pierwszą styczność z nim miałem po wydaniu wersji 1.0 Openbox.
Prawdę mówiąc nie zanotowałem dużych zmian pomiędzy wydaniami 1.0 oraz 5.0.
System jest szybki, dobrze dopracowany, nie zauważyłem jeszcze żadnych błędów.
Instalator jest intuicyjny, pozwala na wybór rodzaju instalacji pomiędzy Full, Basic i Core, co umożliwia samodzielną konfigurację systemu przy instalacji minimalnej.
Pełna kompatybilność z Slackware i Salix OS czyni Slackel-a dystrybucją całkiem interesującą.

Jedynym mankamentem/zagadką dla mnie jest szybkie podbijanie numeru wersji.
Nie wiem co developer chce w ten sposób osiągnąć, według mnie jest to bezcelowe.
Nie zmienia to faktu, że Slackel jest godny polecenia.

 

 

Arch Linux 2013 konfiguracja poinstalacyjna

 

Instalacja dystrybucji Arch Linux :
1. Instalacja Arch Linux 2013
   1.1. Konfiguracja poinstalacyjna
2. Instalacja Arch Linux 2012
3. Instalacja Arch Linux 2011

 

Konfiguracja poinstalacyjna Arch Linux 2013

Po zakończeniu instalacji systemu podstawowego możesz przejść do instalacji środowiska graficznegi i konfiguracji użytkownika systemu, co będzie ostatnim krokiem instalacji Archa.

 

Konfiguracja użytkownika systemu

Do chwili obecnej jedynym użytkownikiem systemu był administrator, więc dodaj konto zwykłego użytkownika :

useradd -m -G [grupy] -s [powłoka] nazwa_użytkownika

gdzie :
-m utworzy katalog domowy użytkownika
-G „grupy” wpisz: users
-s „powłoka” wpisz: /bin/bash
- „nazwa-użytkownika” wpisz nazwę swojego użytkownika

Następnie utwórz hasło dla użytkownika :

passwd nazwa_użytkownika

user

 

Serwer grafiki

1. Aktywuj menadżera sieci Network Manager, jeśli go zainstalowałeś podczas instalacji systemu (patrz poprzednia strona), poleceniem:

systemctl enable NetworkManager

Uruchom NetworkManager-a poleceniem:

systemctl start NetworkManager

Sprawdź, czy połączenie zostało nawiązane:
ping -c 2 google.pl

Network Manager

2. Zainstaluj serwer grafiki – to polecenie zainstaluje wszystkie dostępne sterowniki otwarte i składniki Xorg:

pacman -S xorg

2a. Możesz zainstalować tylko wybrane sterowniki:

  pacman -S xorg-server xf86-input-evdev xf86-video-<xyz>

gdzie zamiast <xyz> wpisz:
- dla kart Intel: intel
- dla kart AMD: ati
- dla kart NVidia: nouveau

3. Zainstaluj wsparcie dla myszki :

pacman -S xf86-input-mouse
4. Wsparcie dla klawiatury :

pacman -S xf86-input-keyboard

5. Wsparcie dla gładzika (laptop) :

pacman -S xf86-input-synaptics

6. Sterowniki dla karty graficznej :

pacman -S xf86-video-vesa

7. Opcjonalnie możesz zainstalować biblioteki 3D :

pacman -S mesa

8. Jeśli chcesz uzyskać akcelerację 3D, sprawdź dostępność otwartych sterowników dla Twojej karty graficznej :

lspci | grep VGA

i znajdź odpowiedni otwarty sterownik :
pacman -Ss xf86-video | less

9. Możesz również zainstalować sterowniki o zamkniętym kodzie źródłowym dla kart AMD oraz Nvidia.

 

Serwer dźwięku

Serwer dźwięku ALSA jest domyślnie zainstalowany jako jeden z modułów jądra systemu.
Doinstaluj dwa pakiety:

pacman -S alsa-firmware alsa-utils

 

Środowisko graficzne

Ostatatnim zadaniem jest instalacja środowiska graficznego.

GNOME:
pacman -S gnome gnome-extra
Aktywacja:
systemctl enable gdm.service

 
KDE:
pacman -S kde
Aktywacja:
systemctl enable kdm.service

 
Xfce:
pacman -S xfce4 xfce4-goodies network-manager-applet gnome-keyring gksu gamin gvfs ttf-dejavu gtk-engine-unico gtk-engine-murrine lightdm lightdm-gtk3-greeter
Aktywacja:
systemctl enable lightdm.service

 
LXDE:
pacman -S lxde obconf network-manager-applet gnome-keyring gksu gamin gvfs ttf-dejavu gtk-engine-unico gtk-engine-murrine leafpad
Aktywacja:
systemctl enable lxdm.service

 

Cinnamon:
pacman -S cinnamon cinnamon-control-center cinnamon-screensaver nemo
Dodatkowo zainstaluj i aktywuj jeden z menadżerów logowania, np.: gdm, lightdm, slim.

 

Enlightenment 17:
pacman -S enlightenment17 entrance
Aktywacja:
systemctl enable entrance

Uwaga: pakiet „entrance” dostępny jest w AUR.

 

MATE:

Do pliku „/etc/pacman.conf” dodaj:
[mate]
SigLevel = Optional TrustAll
Server = http://repo.mate-desktop.org/archlinux/$arch

Instalacja:
pacman -Syy
pacman -S mate mate-extras

Dodatkowo zainstaluj i aktywuj jeden z menadżerów logowania, np.: gdm, lightdm, slim.

 

Razor-Qt:

pacman -S razor-qt
Dodatkowo zainstaluj i aktywuj jeden z menadżerów logowania, np.: gdm, lightdm, slim.

 

Po zakończeniu instalacji środowiska graficznego uruchom ponownie Archa lub bezpośrednio uruchom menadżera logowania (gdm, kdm, lightdm, slim, etc. – w zależności co zainstalowałeś/aś), poleceniem, np.:
systemctl start lightdm.service

 

 

 

Tagi: , , , , ,

Arch Linux 2013 instalacja cz.2

 

Instalacja dystrybucji Arch Linux :
1. Instalacja Arch Linux 2013
   1.1. Konfiguracja poinstalacyjna
2. Instalacja Arch Linux 2012
3. Instalacja Arch Linux 2011

 

FSTAB

Po zakończeniu instalacji wszystkich pakietów wygeneruj plik „fstab”, poleceniem:

genfstab -U -p /mnt >> /mnt/etc/fstab

Sprawdź poprawność wygenerowanego pliku „fstab”:

nano /mnt/etc/fstab

fstab

 

Język systemu

1. W pierwszej kolejności zmień katalog główny systemu, „chrootując” się do zainstalowanego systemu:

arch-chroot /mnt

2. Konfiguracja lokalizacji wymaga edycji dwóch plików: „locale.gen” oraz „locale.conf”:
nano /etc/locale.gen
3. Odkomentuj lokalizację właściwą dla Twojego języka, np. „pl_PL.UTF-8″.

locale.gen

4. Wygeneruj „locale.gen”, poleceniem:
locale-gen

5. Utwórz plik „locale.conf” i dodaj do niego właściwą lokalizację:
echo LANG=pl_PL.UTF-8 > /etc/locale.conf
export LANG=pl_PL.UTF-8

locales

6. Czcionka konsoli i mapa klawiatury – skonfiguruj poleceniem:
loadkeys pl
setfont Lat2-Terminus16

locales

8. Wyedytuj również plik „vconsole.conf”:
 nano /etc/vconsole.conf

dodaj do niego dwie linie:
 KEYMAP=pl
FONT=Lat2-Terminus16

 

Strefa czasowa

Aby skonfigurować strefę czasową, sprawdź jej dostępność poleceniem:

ls /usr/share/zoneinfo/

Dla Europy:

ls /usr/share/zoneinfo/Europe

Dla Polski jedyną opcją jest wybranie „Warsaw” i utworzenie dowiązania symbolicznego:
ln -s /usr/share/zoneinfo/Europe/Warsaw /etc/localtime

Strefa czasowa

 

Zegar sprzętowy

Konfiguracja zegara wymaga wygenerowania pliku „/etc/adjtime”, jeśli używasz UTC (Coordinated Universal Time):
hwclock --systohc --utc
Jeśli używasz czasu lokalnego, ustaw go poleceniem:
hwclock --systohc --localtime

 

Host

Konfiguracja nazwy host-a, po której Twój komputer będzie identyfikowany w sieci:

echo nazwa-hosta > /etc/hostname

np.:

echo mojarch > /etc/hostname

 

Sieć

Zainstaluj menadżera połączeń sieciowych:

pacman -S networkmanager wireless_tools wpa_supplicant wpa_actiond

 

Initrd

Wygeneruj „initrd” (initial ramdisk environment):
mkinitcpio -p linux

 

Instalacja programu rozruchowego

Teraz zainstaluj program rozruchowy.
1. Instalacja GRUB dla BIOS:

pacman -S grub
grub-install --recheck /dev/sda

Zainstaluj pakiet „os-prober”, który umożliwi wyszukanie innych systemów zainstalowanych obok Arch Linux, poleceniem:

pacman -S os-prober

Wygeneruj plik konfiguracyjny dla GRUB:
grub-mkconfig -o /boot/grub/grub.cfg

2. Instalacja Syslinux (zamiast GRUB).
pacman -S syslinux
syslinux-install_update -i -a -m

Wyedytuj plik „syslinux.cfg”, aby sprawdzić/ustawić właściwą partycję katalogu głównego:

nano /boot/syslinux/syslinux.cfg

 

Jeśli Twój komputer korzysta z UEFi zapoznaj się z instrukcją na stronie wiki:
https://wiki.archlinux.org/index.php/Beginners%27_Guide#For_UEFI_motherboards
oraz: https://wiki.archlinux.org/index.php/UEFI_Bootloaders

 

Hasło root

Utwórz hasło administratora systemu, wpisując je dwukrotnie, poleceniem:
passwd

 

System podstawowy został zainstalowany i skonfigurowany.
Zrestaruj komputer, wysuń nośnik Live i uruchom system z dysku twardego aby dokończyć konfigurację.

 

 

Tagi: , , , , ,

Arch Linux 2013 instalacja

 

Instalacja dystrybucji Arch Linux :
1. Instalacja Arch Linux 2013
   1.1. Konfiguracja poinstalacyjna
2. Instalacja Arch Linux 2012
3. Instalacja Arch Linux 2011

 

Instalacja Arch Linux 2013 na dysku twardym

Arch Linux – trudno nie znać tej dystrybucji, więc nie będę jej szczegółowo przedstawiał. Jest skierowana do osób, które potrafią samodzielnie skonfigurować system bez korzystania z graficznych narzędzi.

Sam proces instalacji również nie należy do najprostszych i śmiało można stwierdzić, iż nie jest „przyjazny dla użytkownika”. Nie zmienia to faktu, że Arch Linux jest bardzo dobrą dystrybucją, oferującą najnowsze wersje pakietów, lecz wymagajacą lepszego poznania.

Zmiany jakie zachodzą w samym systemie oraz instalatorze wymuszają dokonania korekty w przewodniku instalacji. Jest to już trzecia wersja mojego przewodnika instalacji i obawiam się, że nie ostatnia.

Dla celów tej publikacji użyłem obrazu arch-install-2013.08.01-dual.iso, którego aktualną wersję można pobrać z naszego portalu. Użycie nowej płyty instalacyjnej wymagane jest tylko w przypadku nowej, świeżej instalacji systemu.

 

Partycje

Przygotuj minimum dwie partycje na system Arch :
- „/” – główny katalog (root) na pliki systemowe minimum 5GB (rekomendowane 10 GB)
- „swap” – partycję wymiany, która powinna mieć rozmiar :
   – dwukrotnie większą niż pamięć RAM, jeśli RAM jest mniejszy niż 1Gb
   – taki sam lub mniejszy niż RAM, jeśli RAM posiada 1GB.

Możesz również przygotować dodatkowe partycje, np.:
- „/boot” – na jądro systemu 100-200MB
- „/home” – katalog domowy

Nośnik instalacyjny Arch-a wyposażony jest w narzędzia do tworzenia i formatowania partycji:
- fdisk
- cfdisk
- mkfs
Zapoznaj się z poniższymi publikacjami, jeśli potrzebujesz pomocy z przygotowaniem partycji za pomocą w/w narzędzi:
Podział dysku na partycje za pomocą fdisk
Podział dysku na partycje za pomocą cfdisk
Formatowanie partycji za pomocą mkfs

Możesz również podzielić dysk za pomocą programu GParted, który preinstalowany jest w większości dystrybucji Linuksa.

GParted

Pamiętaj o dodaniu flagi „boot” do :
- partycji głównej, jeśli nie utworzyłeś partycji „/boot”
- partycji „/boot”, jeśli taką utworzyłeś

Jeśli potrzebujesz pomocy z użyciem GParted, zapoznaj się z wpisem :
Podział dysku i formatowanie partycji za pomocą GParted

 

Instalacja systemu podstawowego

1. Po uruchomieniu płyty instalacyjnej Archa przygotuj partycje za pomocą programów „fdisk”, „cfdisk” oraz mkfs, jeśli jeszcze tego nie zrobiłeś/aś.

2. Sprawdź poprawność utworzonych partycji oraz ich właściwą numerację, poleceniem:

fdisk -l

fdisk

lub:
lsblk /dev/sda
(zmień „sda” na „sdb”, „sdc”, etc. właściwe dla Twojego dysku).

lsblk

3. Zamontuj przygotowane partycje:
mount /dev/sda1 /mnt
gdzie zamiast:
- „/dev/sda1″ wpisz Twój numer partycji katalogu głównego

4. Jeśli przygotowałeś inne partycje, to najpierw utwórz podfoldery im przyporządkowane a następnie je zamontuj, np.:
a. dla partycji „boot”:
mkdir -p /mnt/boot
mount /dev/sdaX /mnt/boot

b. dla partycji domowej „home”:
mkdir /mnt/home
mount /dev/sdaX /mnt/home

Pamiętaj o wpisaniu własnych parametrów dla numeru partycji.

mount

5. Sprawdź, czy posiadasz aktywne połączenie z internetem:
ping -c 3 www.google.pl

Ping

6. W przypadku połączenia za pośrednictwem karty bezprzewodowej Wifi odwiedź stronę Wiki Wireless setup.

Po nawiązaniu połączenia sprawdź ponownie wynik pingowania.

7. Teraz możesz zainstalować system podstawowy wydając polecenie:

pacstrap -i /mnt base base-devel

pacstrap

 

 

Tagi: , , , , ,

Instalacja dystrybucji Toorox

 

Instalacja dystrybucji Toorox :
1. Na dysku twardym
2. Bootowalny dysk USB Live

 

instalacja toorox na dysku twardym

 

Na bazie ciągłej dyskusji o przewadze GNOME na Unity, KDE nad GNOME, Minta nad Ubuntu, Mageii nad Mandrivą itd. znalazłem chwilę czasu, aby przeprowdzić próbną instalację dystrybucji, która od dawna „wisiała” w moim Tomboy-u.

Toorox
Dystrybucja, o której mówię to Toorox.
Toorox bazuje na Gentoo i jest w pełni z nim kompatybilny. Używa skryptów umożliwiających autodetekcję i autokonfigurację sprzętu, zapożyczonych z dystrybucji Knoppix.

Jest to jedna z kilku dystrybucji, która w ostatnim czasie zwróciła moją uwagę i zachęciła do bliższego poznania. Jest również drugą dystrybucją bazującą na Gentoo (po Sabayone), którą przetestowałem i zainstalowałem.
Istnieje jedna zasadnicza różnica pomiędzy Sabayone i Gentoo :
- Sabayon zbudowany jest na pakietach binarnych Gentoo
- Toorox zbudowany jest na pakietach źródłowych Gentoo.

Toorox dostępny jest w wersji Live z pulpitami KDE, GNOME, Xfce i Lite (odchudzone Xfce).
Posiada bardzo prosty i intuicyjny graficzny instalator.
Dla celów tej publikacji użyłem obrazu Toorox 08.2012 Xfce.

Przed rozpoczęciem instalacji sugeruję przygotowanie minimum dwóch partycji na dysku twardym z przeznaczeniem na :
- katalog główny plików root „/” około 10GB
- partycję wymiany „swap”
Możesz również przygotować partycję na katalog domowy „/home”.

Do tego celu możesz użyć programu GParted, fdisk, cfdisk lub zupełnie innego.
Jeśli potrzebujesz pomocy przy podziale dysku, przeczytaj rozdział: Podział na partycje.
Obraz iso dystrybucji Toorox można pobrać z działu Download.

1. Podczas uruchomienia z płyty Live Toorox oferuje język polski już na starcie.

Toorox install

2. Weź pod uwagę, iż skrypt instalacyjny jest „eksperymentalny” i może wyrządzić zniszczenia na dysku twardym. Autor skryptu nie bierze za to odpowiedzialności, używasz tego skryptu na własne ryzyko.

Toorox install

3. Jeśli przygotowałeś uprzednio partycje dla nowego systemu, wybierz właściwą partycję na katalog główny.
Jeśli tego nie zrobiłeś, możesz podzielić teraz dysk wybierając Manual Partition Selection.

Toorox install

Toorox install

4. Jeśli przygotowałeś partycję wymiany „swap”, instalator ją automatycznie wykryje.
W przeciwnym wypadku zaproponuje powrót do programu partycjonującego.

Toorox install

5. Teraz wybierz rodzaj systemu plików dla katalogu głównego.

Toorox install

Toorox install

6. Teraz wpisz swoje imię oraz nazwę użytkownika.

Toorox install

7. Wpisz dwukrotnie hasło dla użytkownika, którego utworzyłeś/aś.

Toorox install

8. Teraz wpisz dwukrotnie hasło dla administratora systemu.

Toorox install

9. Wpisz nazwę hosta (Twojego komputera, po której będzie identyfikowany w sieci).

Toorox install

10. Sprawdź, czy wszystkie podane dane są prawidłowe.

Toorox install

11. Pamiętaj, że wszystkie dane z wybranych partycji zostaną usunięte.

Toorox install

12. Teraz cierpliwie poczekaj na zakończenie kopiowania plików na dysk twardy.

Toorox install

13. Jeśli przygotowałeś/aś dodatkową partycję na katalog domowy „/home”, to możesz ją teraz wybrać.

Toorox install

14. Jeśli instalujesz Toorox na zewnętrznym dysku twardym USB wybierz „Yes”.
Jeśli instalujesz go na standardowym, wbudowanym dysku to wybierz „No”.

Toorox install

15. Teraz pora na zainstalowanie programu rozruchowego GRUB.
Masz pięć możliwości do wyboru:
- MBR – instalacja w głównym sektorze dysku (zalecane)
- Menuentry – dodanie wpisu Toorox do istniejącej listy GRUB-a, jeśli jest już zainstalowany
- Partition – GRUB zostanie zainstalowany na partycji, na której znajduje się Toorox
- Floppy – GRUB zostanie zainstalowany na dyskietce
- Exit – bez instalacji, musisz dodać ręcznie wpis Toorox-a do istniejącego bootloadera.

Toorox install

16. Ja wybrałem standardową instalację w MBR, więc należy potwierdzić miejsce instalacji (tutaj: /dev/sda).

Toorox install

Toorox install

17. Bootloader został zainstalowany, instalacja dystrybucji Toorox zakończona.

Toorox install

 

Możesz zamknąć system Live, wysunąć nośnik DVD i uruchomić system z dysku twardego.

Toorox Xfce PL

 

 

Podsumowanie:
Muszę przyznać, że jak na dystrybucję zbudowaną na Gentoo, Toorox posiada bardzo prosty i przejrzysty instalator. Nie zachwycił mnie szybkością działania, lecz łatwością obsługi oraz minimalną ilością kroków.

Porównując działanie samego systemu po instalacji do np. Sabayone, to muszę szczerze przyznać, że Toorox mnie zaskoczył. Zaskoczył mnie bardzo pozytywnie. Szybkość działania bije na głowę Sabayone. Jest to szczególnie zauważalne na ‚dużych’ środowiskach GNOME i KDE.

Dwie nakładki ‚Portato’ i ‚Porthole’ na menadżera oprogramowania ‚Portage’ sparawują się bardzo dobrze.
Na chwilę obecną nie sprawiły mi żadnego problemu przy aktualizacji i instalacji dodatkowych pakietów.

Uważam, że Toorox nadaje się dla początkujących użytkowników Linuksa.
Żaden system nie jest doskonały i na upartego w każdym można znaleźć błędy.
Nie należy tego robić opluwając wszystko dookoła według zasady „co nie moje to gorsze”.
Wolabym, abyśmy otworzyli się na nowe możliwości niż twardo trzymali się jednego.

 

Tagi: , , , , ,

Arch Linux 2012 konfiguracja poinstalacyjna

 

Instalacja dystrybucji Arch Linux :
1. Instalacja Arch Linux 2013
2. Instalacja Arch Linux 2012
   2.1. Przygotownie partycji
   2.2. Instalacja systemu podstawowego
   2.3. Instalacja programu rozruchowego
   2.4. Konfiguracja poinstalacyjna
3. Instalacja Arch Linux 2011
4. Instalacja środowiska graficznego i konfiguracja użytkownika

 

Konfiguracja poinstalacyjna

 

Po całkowitym przejściu Arch Linux na ‚systemd’, konfiguracja systemu różni się od opisanej poniżej.
Zapoznaj się ze sposobem konfiguracji Arch-a wyposażonego w ‚systemd’ na stronie projektu.

 

Po zakończeniu instalacji systemu podstawowego i systemu rozruchowego, należy przeprowadzić konfigurację kilku kluczowych elementów systemu.

1. Wygeneruj plik „fstab”:

genfstab -p /mnt >> /mnt/etc/fstab

1a. Wyedytuj i popraw „fstab”:

nano /mnt/etc/fstab

dodając partycję wymiany „swap”:

/dev/sda2 none  swap  sw  0   0

w miejsce „sda2″ wpisz numer Twojej partycji, na której znajduje się „swap”.

fstab

 

2. Poleceniem „chroot” zmień katalog główny:

arch-chroot /mnt

3. Dodaj nazwę Twojego komputera w pliku „hostname” :

nano /etc/hostname

4. Utwórz dowiązanie symboliczne strefy czasowej:

ln -s /usr/share/zoneinfo/Europe/Warsaw /etc/localtime

„Europe/Warsaw” zmień na własną lokalizację, jeśli to konieczne.

5. Wyedytuj plik „rc.conf”:

nano /etc/rc.conf

a. zmień poniższe opcje:

HARDWARECLOCK="UTC"
TIMEZONE="Europe/Warsaw"
KEYMAP="pl"
LOCALE="pl_PL.UTF-8"
HOSTNAME"wpisz-swoją-nazwę"

rc.conf

b. dodaj interfejs sieciowy (tutaj: eth0):

interface="eth0"
eth0="dhcp"

rc.conf

6. Wyedytuj plik „locale.gen” usuwając znak „#” sprzed linii odpowiadającej Twojej lokalizacji (tutaj: pl_PL.UTF-8).

nano /etc/locale.gen

locale.gen

7. Wyedytuj plik mkinitcpio, jeśli jest taka konieczność.

nano /etc/mkinitcpio.conf

8. Skonfiguruj bootloader:

grub-mkconfig -o /boot/grub/grub.cfg
grub-install --recheck /dev/sda

bootloader

9. Utwórz hasło dla administratora systemu (root):

passwd

root password

10. Wyjdź z „chrootowanego” katalogu:

exit

11. Odmontuj wszystkie partycje:

umount /mnt/boot
umount /mnt/home
umount /mnt

Jeśli zainstalowałeś Archa w całości na jednej partycji głównej, odmontuj tylko katalog „mnt”.

12. Zrestartuj system uruchamiając go z dysku twardego.

reboot

reboot

 

 

System podstawowy został zainstalowany i skonfigurowany. Teraz możesz dodać nowego użytkownika systemu i zainstalować wybrane środowisko graficzne w części trzeciej tego rozdziału.

 

 

Tagi: , , , , , , ,

Arch Linux 2012 instalacja

 

Instalacja dystrybucji Arch Linux :
1. Instalacja Arch Linux 2013
2. Instalacja Arch Linux 2012
   2.1. Przygotownie partycji
   2.2. Instalacja systemu podstawowego
   2.3. Instalacja programu rozruchowego
   2.4. Konfiguracja poinstalacyjna
3. Instalacja Arch Linux 2011
4. Instalacja środowiska graficznego i konfiguracja użytkownika

 

Instalacja Arch Linux 2012 na dysku twardym

Dystrybucja Arch Linux jest przeznaczona dla osób, które miały już styczność z Linuksem i posiadają przynajmniej podstawową wiedzę z zakresu konfiguracji systemu. Jeśli nie używałeś/aś do tej pory Linuksa, proponuję rozpocząć swoją przygodę z „pingwinem” od innej, bardziej przyjaznej dla początkujących dystrybucji, np. Ubuntu, Mint, openSUSE, Fedora lub PCLinuxOS.

Wraz z wydaniem nowego nośnika instalacyjnego 2012.07.15, dotychczasowy instalator AIF został usunięty. W jego miejsce został dodany skrypt „pacstrap”. Umożliwia on pobranie pakietów i zainstalowanie systemu podstawowego. Wszystkie inne czynności przed- i po- instalacyjne trzeba wykonać „ręcznie”.

Dostępny jest tylko jeden nośnik instalacyjny „NetInstall” dla maszyn 32 i 64 bitowych.
Wymagane jest aktywne połącznie z siecią internet.
Użycie nowej płyty instalacyjnej wymagane jest tylko w przypadku nowej, świeżej instalacji systemu.

 

Przygotowanie partycji

Nowa płyta instalacyja posiada narzędzia do podziału i formatowania partycji:
- fdisk
- cfdisk
- mkfs
Możesz przeprowadzić podział dysku po uruchomieniu płyty instalacyjnej Arch-a lub przed za pomocą dowolnej dystrybucji Linux posiadającej preinstalowany program GParted.
Osobiście polecam użycie GParted ze względu na prostotę, intuicyjność oraz graficzny interfejs (GUI).

1. Przygotuj minimum dwie partycje na system Arch :
- „/” – główny katalog (root) na pliki systemowe minimum 5GB
- „swap” – partycję wymiany, która powinna mieć rozmiar :
   – dwukrotnie większą niż pamięć RAM, jeśli RAM jest mniejszy niż 1Gb
   – taki sam lub mniejszy niż RAM, jeśli RAM posiada 1GB.
2. Możesz również przygotować dodatkowe partycje, np.:
- „/boot” – na jądro systemu około 100MB
- „/home” – katalog domowy

GParted

Pamiętaj o dodaniu flagi „boot” do :
- partycji głównej, jeśli nie utworzyłeś partycji „/boot”
- partycji „/boot”, jeśli taką utworzyłeś

Jeśli potrzebujesz pomocy z podziałem na partycje, zapoznaj się z publikacjami:
Podział dysku i formatowanie partycji za pomocą GParted
Podział dysku na partycje za pomocą fdisk
Podział dysku na partycje za pomocą cfdisk
Formatowanie partycji za pomocą mkfs

 

Instalacja systemu podstawowego

Po uruchomieniu płyty instalacyjnej Archa przygotuj partycje za pomocą programów „fdisk”, „cfdisk” oraz mkfs (patrz poprzedni rozdział). Jeśli masz już partycje gotowe, to możesz przejść do następnego kroku.

1. Zamontuj przygotowane partycje:
mount -t ext4 /dev/sda1 /mnt gdzie zamiast:
- „ext4″ wpisz rodzaj systemu plików jaki przygotowałeś
- „/dev/sda1″ wpisz Twój numer partycji

2. Jeśli przygotowałeś dodatkowe partycje, to najpierw utwórz podfoldery im przyporządkowane a następnie je zamontuj, np.:
a. dla partycji „boot”:
mkdir /mnt/boot
mount -t ext3 /dev/sda2 /mnt/boot

b. dla partycji domowej „home”:
mkdir /mnt/home
mount -t ext4 /dev/sda2 /mnt/home

Pamiętaj o wpisaniu własnych parametrów dla systemu plików i numeru partycji.

3. Sprawdź, czy posiadasz aktywne połączenie z internetem:
ping -c 3 www.google.plWynik pingu „unknown host” może świadczyć, np. o braku połączenia.

Ping

3a. Jeśli nawiązujesz połączenie za pośrednictwem karty sieciowej przewodowej (ethernet), uruchom połączenie poleceniem:
dhcpcd eth0

dhcp

Jeśli masz problem z nawiązaniem połączenia sieciowego, zapoznaj się ze sposobem konfiguracji sieci
na stronie Wiki.

3b. W przypadku połączenia za pośrednictwem karty bezprzewodowej Wifi odwiedź stronę Wiki/Wireless setup.

3c. Po nawiązaniu połączenia sprawdź ponownie wynik pingowania.

ping

4. Teraz możesz zainstalować system podstawowy poleceniem :

pacstrap /mnt base

4a. Jeśli będzisz chciał w przyszłości kompilować programy z AUR, wydaj polecenie:

pacstrap /mnt base base-devel

pacstrap

 

instalacja programu rozruchowego

Po zakończeniu instalacji wszystkich pakietów systemu podstawowego, zainstaluj program rozruchowy.

1. Instalacja GRUB.
a. dla BIOS:

pacstrap /mnt grub-bios

b. dla EFI:

pacstrap /mnt grub-efi-x86_64

2. Instalacja Syslinux.
pacstrap /mnt syslinux

grub

 

 

System podstawowy został zainstalowany. Teraz należy przeprowadzić konfigurację poinstalacyjną, na którą zapraszam do części drugiej.

 

 

Tagi: , , , , ,

Przywrócenie windowsowego bootloadera

 

 

Akcesoria :
1. Całkowite usunięcie dystrybucji Linux
     1.1. Przywrócenie porządku w partycjach
     1.2 Przywrócenie windowsowego bootloadera

 

Przywrócenie programu rozruchowego MS Windows

 

Jeśli już przywróciłeś/aś partycje dysku do stanu wyjściowego, tzn. sprzed instalacji Linuksa to czas na
naprawę programu rozruchowego. Prawie każda dystrybucja Linuksa podczas instalacji na dysku twardym nadpisuje bootloadera systemu Windows i zastępuje go własnym. Teraz trzeba ponownie zainstalować bootloader windowsowy w głównym rekordzie rozruchowym dysku MBR.

Poniższy opis dotyczy przywrócenia windowsowego bootloadera za pomocą płyty instalacyjnej Windows XP.

Zobacz również inne, przydatne programy dla systemu Windows XP/Vista/7 :
EasyBCD
DualBootPRO

 

1. Uruchom komputer z płyty instalacyjnej Windows XP, wybierając w BIOS napęd CD jako pierwszą
   opcję startową.

2. Wciśnij klawisz „R” wybierając opcję „Napraw”.

bootloader xp

3. Zostanie uruchomiona konsola odzyskiwania systemu. Wpisz numer odpowiadający systemowi, do którego
   chcesz się zalogować (tutaj: 1).

bootloader xp

4. Wpisz hasło administratora systemu Windows lub wciśnij klawisz „Enter”, jeśli jest puste :)

bootloader xp

bootloader xp

5. Teraz możesz zapisać nowy sektor rozruchowy, poleceniem :

fixboot

fixboot

6. Potwiedź operację klawiszem „t”.

fixboot

7. Teraz zapisz nowy główny rekord rozruchowy dysku twardego, poleceniem :

fixmbr

8. Zatwiedź operację klawiszem „t”.

fixmbr

9. Operacja przywracania windowsowego bootloadera zakończona poprawnie.

fixmbr

10. Zakończ działanie konsoli odzyskiwania systemu wpisując polecenie :

exit

 

Komputer zostanie ponownie uruchomiony z dysku twardego.

 

Dziękujemy za zainteresowanie Linuksem. Mamy nadzieję, iż ten artykuł wrzucisz do kosza i pozostaniesz aktywnym użytkownikiem systemu spod znaku pingwina do samego końca lub jeszcze dłużej :)

 

 

Tagi: , , , , , , ,

Wolna strefa ogłoszeń IT


linia

linia

Twoje szkolenia, oferty pracy i usługi IT u nas
Szczegóły na stronie